Monthly Archives Czerwiec 2017

Charakterystyka projektu instytucji

0

Jak już wspomnieliśmy, pierwszy zawarty kontrakt dotyczył działalności badawczej szkół wyższych. Działalność ta jest szczególnie ważna, ponieważ jakość badań determinuje podniesienie jakości kształcenia.

dalej

Jakość kształcenia i jej ocena w Szkole Głównej Handlowej

0

Niniejszy artykuł mówi o tym, jak w Szkole Głównej Handlowej, w wyniku wprowadzonych reform, powstaje system kształtowania i oceny jakości dydaktyki, co się składa na ten system oraz jakie są perspektywy jego rozwoju.

dalej

Implementacja podstawowych celów państwa

0

System umów umożliwił realizację kilku ważnych celów polityki edukacyjnej państwa:

W ciągu ostatnich lat gwałtownie wzrosła liczba studentów, a szkolnictwo wkroczyło w fazę masowego kształcenia. Nie ulega kwestii, że polityka kontraktowa umożliwiła instytucjom szkolnictwa wyższego wchłonięcie rosnącej liczby studentów, nie powodując kryzysu.

dalej

Gracze na polu oceny jakości kształcenia

0

Obserwując sytuację w różnych krajach, nie można powiedzieć, by instytucje szkolnictwa wyższego z jednej, a rządy z drugiej strony jednoczyły się, by rozwiązać problem jakości i zapewnienia jakości. Te dwie strony nie zawsze bowiem są przyjaciółmi i sojusznikami. Przeciwnie, często mamy do czynienia z pojedynkiem. Co robi każda ze stron i dlaczego? Rządy i instytucje szkolnictwa wyższego mogą mieć różne opinie w następujących kwestiach:

dalej

Gracze na polu oceny jakości kształcenia cz. II

0

W Holandii system EQA stosuje się w szerokim zakresie już od pięciu lat. Ktoś mógłby zapytać, czy rzeczywiście poziom kształcenia w uniwersytetach poprawił się? Skoro uniwersytety podkreślają, że głównym zadaniem EQA jest doskonalenie jakości, to czy można wykazać, że poprawa istotnie nastąpiła? Odpowiedź rozczarowuje: jakość holenderskiego szkolnictwa wyższego nie poprawiła się w istotny sposób. Z badań poświęconych wynikom działania systemu EOA, przeprowadzonych na zamówienie Ministerstwa Edukacji i Nauki, ich autorzy wyciągnęli następujący wniosek: „Nie możemy jednak stwierdzić, że zainwestowanie dużych środków prowadzi bezpośrednio do równie dużej poprawy jakości kształcenia: nie każde zalecenie ma następstwa w postaci odpowiednich działań, nie podejmuje się też działań wymagających radykalnych decyzji” (Frederiks i in. 1993). Wniosek ten nie jest ani zaskakujący, ani nieuzasadniony: nie trzeba jednak na tej podstawie sądzić, że lepiej jest zaprzestać stosowania pochłaniającego czasu i pieniędzy systemu EQA, gdyż „nie można i nie należy oczekiwać, że rezultaty «kultury jakości» będą natychmiastowe i znaczące. Jakość edukacji, jakkolwiek ważna, jest tylko jednym z bardzo wielu problemów stojących przed instytucjami szkolnictwa wyższego: nim drzewo wyrośnie, musi upłynąć sporo czasu: obecne działania mogą wiele przynieść w następnych latach” (Frederiks i in. 1993). Raport zawiera ostrzeżenie dla rządów, by nie stwarzały nadmiernie uproszczonych wyobrażeń na temat szybkich rezultatów EQA i nadal prowadziły ocenę. Innowacje i zmiany wymagają czasu, nigdy zaś nie będzie ani szybkich rezultatów, ani bezpośredniego związku między oceną jakości a poprawą kształcenia. Ogólnie rzecz biorąc, możemy jednak stwierdzić, że w szkolnictwie dzieje się mnóstwo rzeczy będących bezpośrednio bądź pośrednio wynikiem stosowania zewnętrznej oceny jakości. Już samo istnienie tego systemu wpływa na sposób myślenia o jakości uniwersytetów. W ciągu pięciu lat wzrosła świadomość problemu jakości. Jakość znajduje się na porządku dziennym, a kształcenie stało się przedmiotem szerokiej dyskusji. Być może najważniejszy rezultat EQAto właśnie promocja debaty nad jakością.

dalej

Czechy

0

Na podstawie ustawy o szkolnictwie wyższym z 1990 r. została powołana Komisja Akredytacyjna jako „ciało konsultacyjne w sprawach szkolnictwa wyższego dla czeskiego rządu”. Została ona powołana przez rząd, w porozumieniu z Radą Szkolnictwa Wyższego, w miejsce poprzedniej, politycznej i biurokratycznej państwowej inspekcji, która interweniowała bezpośrednio we wszystkie działania uczelni. Skład członkowski Komisji został zaproponowany przez Czeskie Ministerstwo Edukacji i zatwierdzony przez rząd. Składa się ona z 21 wybitnych specjalistów z kraju i z zagranicy (członkami Komisji nie mogli być rektorzy i dziekani szkół wyższych), z których każdy może powołać podkomisję. Praca ta jest wykonywana bezpłatnie. W ustawie zadania Komisji są określone jako:

dalej

Formy oceny jakości kształcenia na szczeblu wydziału (kierunku)

0

Mniej niż połowa wydziałów i kierunków objętych badaniem prowadzi systematyczne analizy poziomu zajęć dydaktycznych. Czasem mają one charakter omówień wykładowcy z asystentami wyników prac pisemnych studentów czy hospitacji zajęć prowadzonych przez młodszych nauczycieli akademickich, najczęściej jednak są to ogólne podsumowania dokonywane po zakończeniu semestru na posiedzeniach rad wydziałów.

dalej

Elastyczość systemu studiów

0

W tych warunkach, dla zagwarantowania sobie stabilnych warunków rozwoju, instytucja akademicka, np. wydział szkoły wyższej odpowiedzialny za swoje funkcjonowanie, musi przyjąć odpowiednią strategię działania i rozwoju. Zasadniczą cechą właściwej strategii jest elastyczność organizacyjna, w tym przede wszystkim – elastyczność systemu studiów. Elastyczność systemu studiów musi być rozpatrywana w różnych wymiarach. Dla studentów elastyczność oznacza swobodę wyboru rodzaju studiów (rodzaju dyplomu) oraz kierunku i specjalności, a także szerokie możliwości kształtowania indywidualnego programu studiów. Dla instytucji akademickiej elastyczność oznacza m.in. adaptacyjność, tzn. łatwość wprowadzania zmian wynikających z potrzeby aktualizacji programów studiów, zgodnie z rozwojem nauki oraz dostosowania tych programów do zachodzących i przewidywanych zmian na tynku pracy. Innym wymiarem elastyczności, ważnym zarówno dla studentów, jak i instytucji ich kształcącej, jest zdolność do uzyskania i utrzymywania zgodności nadawanych tytułów i stopni oraz programów nauczania ze standardami międzynarodowymi.

dalej

Cechy charakterystyczne systemu studiów

0

Przedstawione uwarunkowania funkcjonowania szkół wyższych, w tym aspiracje i wymagania ich klientów, pozwalają wyróżnić następujący zbiór cech, którymi powinien charakteryzować się system studiów:

dalej

Dlaczego przeprowadza się oceny?

0

Niektórzy autorzy prac z dziedziny badań ewaluacyjnych wymieniają konkretne powody, dla których dokonuje się oceny: „[…] dla celów zarządzania i administrowania, aby określić, na ile właściwe są zmiany programów: w celu zidentyfikowania sposobów usprawnienia interwencji: realizacji wymogu sprawozdawczości, tzn. odpowiedzialności za podjęte zadania wobec instytucji finansujących programy: w celu sprawdzenia nowatorskich pomysłów dotyczących sposobu rozwiązywania problemów ludzi i społeczności: podjęcia decyzji o ewentualnym rozszerzeniu lub zawężeniu programu: w celu obrony jednych, a atakowania innych programów: wreszcie – sprawdzenia konkretnych hipotez społecznych lub reguł profesjonalnych zachowań” (por. Chelimsky 1978).

dalej