Daily Archives 8 września 2017

Typologia narządzi cz. II

0

Narzędzia z kości używane były przypuszczalnie już w czasach mustierskich, a już człowiek neandertalski korzystał podczas swych ludożerczych uczt z pucharów zrobionych z ludzkich czaszek, jednakże wytwór- stwo z kości nie rozwinęło się aż do późnego okresu oryniackiego i czasów magdaleńskich. Umiejętność wykonywania wyrazistych, przedstawiających zwierzęta rzeźb w kości oraz wyrabianie dwustronnych harpunów z rogów reniferów i jeleni, wydaje się zanikać w okresie przejściowym między epokami kamienia łupanego i ciosanego. Człowiek maglemoski niewątpliwie wyrabiał długie, jednostronne harpuny oraz kościane igły i haczyki na ryby, nie pozostawił po sobie jednakże żadnych dowodów zdolności artystycznych, wykazywanych przez ludzi magdaleńskich. Następnie ludzie neolityczni używali jedynie surowo zaostrzonych grotów kościanych i klinów, takich jak znalezione w najniższym pokładzie osady palowej na jeziorze Uilrome we wschodnim Yorkshire. Choć plemiona z epoki brązu obrabiały kość, niewiele jest dowodów świadczących o ich zdolnościach lub wyrobionej technice. We wczesnej epoce żelaza nastąpiło wznowienie wszelkiego rodzaju wyrobów z kości, łącznie z grzebieniami do czesania przędzy i włosów, paciorkami, guzikami, igłami, przyrządami garncarskimi, młotami z rogów, rękojeściami, szpulami itd.

dalej