Bariery przy tworzeniu oferty dydaktycznej

0

Już w chwili konstruowania nowego, zreformowanego programu studiów przewidywano możliwość wprowadzania zmian w ofercie dydaktycznej6. Na poziomie III każdego kierunku można było wymienić co roku nie więcej niż jeden przedmiot (z grupy 6-9 przedmiotów), na poziomie IV zaś – nie więcej niż 15% przedmiotów. Ale i w tym przypadku praktyka dość znacznie odbiegała od teorii. Zmiany „ilościowe” były – w kolejnych latach – mniej więcej zgodne z ustalonymi wcześniej regułami, natomiast o zmianach jakościowych decydowały często czynniki pozamerytoryczne.

Analiza propozycji zajęć zgłaszanych do kolejnych edycji Informatora oraz starania koordynatorów zmierzające do zmiany istniejących minimów programowych wskazywały na wyraźne dążenie do obsadzenia przez wykładowców przedmiotów obowiązkowych bądź też do mnożenia swoich propozycji przez oferowanie zajęć o tej samej lub bardzo zbliżonej treści, pod nieco Innym tytułem. Podejmowano także próby eliminacji „konkurentów” przez usunięcie ich przedmiotów z listy obligatoryjnych, i na ich miejsce wprowadzenie – po nieznacznych korektach (głównie, co oczywiste, tytułu) – innych, wykładanych przez pracowników tego samego kolegium. Aby wyeliminować te praktyki i uruchomić poprzez „zdrową” konkurencję mechanizm samodoskonalenia oferty dydaktycznej Uczelni ustalono, że bezwzględnym warunkiem przyjęcia oferty zajęć do Informatora powinno być złożenie sylabusa zgłaszanych wykładów według wzorca przyjętego w SGH i jednocześnie uruchomienie systemu kontroli realizacji opisanych w nim zadań.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>