JAKOŚĆ W POLSKICH SZKOŁACH WYŻSZYCH CZ. IV

0

Rada Główna w swojej pracy przyjęła założenie, że opiniując wnioski w sprawie otwarcia nowych uczelni będzie się kierować jedynie zasadami merytorycznymi. Nie stawiamy natomiast pytań dotyczących np. sensowności otworzenia w Warszawie dziesiątej szkoły biznesu. My nie uprawiamy polityki edukacyjnej.

– Jak Pan Profesor ocenia wysiłki przezwyciężania atomizacji przez tych, których ato- mizacja obejmuje, czyli przez wyższe uczelnie?

– Już od dość dawna istnieją ciała powoływane przez kilka uczelni, ale dotychczas działo to się głównie na zasadzie branżowej: mam tu na myśli konferencje rektorów uczelni: uniwersyteckich, medycznych, technicznych, ekonomicznych itd. Ostatnio jako cenną inicjatywę postrzegam utworzenie Konferencji Rektorów Szkół Autonomicznych. Rektorzy ci starają się w wielu ważnych sprawach wspólnie formułować swoje stanowiska. Takiego głosu bardzo brakowało.

– Jak Pana zdaniem układa się współpraca szkół wyższych z otoczeniem społecznym?

– Wydaje mi się, że ważnym, a nie wykorzystanym w pełni elementem jest współpraca z władzami miejskimi, z samorządem lokalnym. Z tego, co obserwujemy, współpraca ta z reguły wygląda znacznie lepiej w ośrodkach mniejszych niż w większych.

Powstaje współpraca między uczelniami z danego regionu lub danego ośrodka. Dobrze wewnętrznie zorganizowane jest środowisko krakowskie. Inicjatywy tego typu powstają także w innych regionach. Przykładem są konferencje rektorów uczelni danego ośrodka akademickiego funkcjonujące w Warszawie, Poznaniu, na Śląsku i Wybrzeżu – nieformalne gremia, które próbują rozwiązywać problemy środowiska akademickiego danego miasta czy danego regionu. Jest to bardzo cenna inicjatywa.

Podejmowane są także próby wiązania uczelni z kręgami biznesu. W Warszawie powstało Forum Akademicko-Gospodarcze, któremu przewodniczy rektor Politechniki Warszawskiej, profesor Marek Dietrich. Istnieją również próby tworzenia inkubatorów biznesu.

Jest jeszcze, nie do końca rozwiązana, kwestia nasycenia studiów wyższych – bez względu na kierunek – wiedzą i umiejętnościami potrzebnymi do funkcjonowania absolwenta w gospodarce rynkowej. Dość powszechnie są podejmowane próby wprowadzania takich e- iementów do programów nauczania. Ale jest tu jeszcze dużo do zrobienia. To są dopiero początki.

Nie tak dawno uczestniczyłem w Konferencji Rektorów Szkół Niepaństwowych, na której słyszałem wypowiedzi, że rektorzy państwowych szkół wyższych powinni przyjść do nich na praktykę, aby zobaczyć, jak powinna funkcjonować uczelnia w warunkach gospodarki rynkowej. Głosy te nie były pozbawione racji. Szkoły niepaństwowe są bardzo zróżnicowane. Istnieją wśród nich uczelnie o dobrym poziomie, które się wciąż rozwijają i uczelnie słabe, w których poziom nauczania jest niski. Od tych dobrych najprawdopodobniej moglibyśmy się sporo nauczyć.

– Panie Profesorze, na koniec chciałabym spytać, czy mamy w Polsce szansę na szybkie powstanie sprawnego, dobrze zorganizowanego systemu szkolnictwa wyższego?

– Mam nadzieję, że nastąpi to w niezbyt odległej przyszłości. Może przemawia przeze mnie nieuzasadniony optymizm. Ale opieram tę prognozę na ocenie, że tak jak jest, dalej być nie może. Liczę na inicjatywę środowiska akademickiego. Liczę ponadto na współpracę Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego z konferencjami rektorów, a także z Radą Nauki przy Prezydencie. Ale liczę również – a może przede wszystkim – na lepsze zrozumienie przez nasze władze, że bez sprawnego, nowoczesnego systemu edukacji nie ma co marzyć o prawidłowym rozwoju naszego kraju.

– Dziękuję za rozmowę.

Gwarancja jakości działalności edukacyjnej

Autor przedstawia istniejące systemy akredytacji szkół biznesu i ośrodków treningu menedżerskiego. Na tym tle omawia projekt samorządowego systemu akredytacyjnego opracowany przez Stowarzyszenie Edukacji Menedżerskiej FORUM: analizuje jego przesłanki, założenia, przyjęte standardy i procedury akredytacyjne.

Postępowanie akredytacyjne rozpoczęto wobec trzech programów Master of Business Administration (MBA), zgłoszonych przez szkoły uczestniczące w Porozumieniu szkół biznesu na rzecz jakości kształcenia. Przewiduje się, że pierwsze decyzje o udzieleniu akredytacji zostaną podjęte późną wiosną 1995 r.

Akredytacja to swego rodzaju gwarancja jakości działalności edukacyjnej prowadzonej przez daną szkołę, udzielana zazwyczaj przez instytucję cieszącą się autorytetem. Instytucja udzielająca akredytacji, po zebraniu odpowiednich informacji o szkole lub realizowanym przez nią programie oraz dokonaniu ich wszechstronnej analizy i oceny, bierze na siebie odpowiedzialność za poziom określonego programu lub wszelkich form kształcenia oferowanych przez szkołę.

W tej sytuacji podstawowym warunkiem skuteczności działań akredytacyjnych jest wiarygodność instytucji udzielającej akredytacji, wynikająca z poprawności przyjętych przez nią zasad postępowania oraz trafności podjętych przez nią dotychczas decyzji. Podstawowym problemem, z jakim musi sobie poradzić instytucja udzielająca akredytacji jest dokonanie rzetelnej oceny szkoły lub realizowanych przez nią programów na podstawie kryteriów, których spełnienie zapewni wysoki poziom kształcenia w dłuższej perspektywie czasowej.

Funkcje instytucji akredytującej spełniają bardzo często agendy administracji państwowej (np. ministerstwa czy kuratoria), udzielające pozwoleń na prowadzenie działalności edukacyjnej i nadzorujące jej przebieg. Rolę organizacji akredytacyjnej może też pełnić samorząd zainteresowanych instytucji (zarówno prowadzących szkolenia, jak i korzystających z nich). Ten drugi wariant upowszechnił się zwłaszcza w działalności edukacyjnej prowadzonej na potrzeby biznesu. Wynika to z żywotnego zainteresowania praktyków gospodarczych możliwością korzystania z obiektywnej oceny usług szkoleniowych, istnienia mechanizmu weryfikującego poziom szkoleń i minimalizującego ryzyko nietrafnej decyzji, wiążącej się zazwyczaj z wysokimi nakładami. Środowiska biznesu są przy tym dość nieufne wobec spełniania tego rodzaju funkcji przez rozbudowane i obarczone dużą inercją struktury aparatu państwowego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>