Kierunki i specjalności

0

Mnożenie liczby kierunków na studiach ekonomicznych nie znajduje uzasadnienia. Taka sytuacja powoduje bowiem utratę przez studia ekonomiczne ich szerokiego, ogólnoekono- micznego i intelektualnego profilu. Kontynuowanie dotychczasowych kierunków studiów, według wykazu stanowiącego załącznik do zarządzenia MEN z 29 kwietnia 1989 r. (MP nr 14, poz. 107) byłoby przejawem utrzymywania się typowego dla gospodarki scentralizowanej sposobu myślenia o kształceniu i uprawianiu zawodu ekonomisty, traktującego ekonomistów jako pracowników służb ekonomicznych nastawionych na obsługę procesów gospodarki rzeczowej. Takie podejście jest obecnie – w warunkach przechodzenia do gospodarki rynkowej – całkowicie nieuzasadnione i niemożliwe do przyjęcia.

Wykaz kierunków z kwietnia 1989 r. budził także bardzo poważne zastrzeżenia z punktu widzenia jego wewnętrznej logiki i przejrzystości, gdyż np. obok ekonomiki i organizacji gospodarki żywnościowej występował tam obrót surowcami i produktami rolniczymi, obok ekonomiki produkcji rolniczej – kierunek ekonomiczno-rolniczy, obok finansów – planowanie i finansowanie gospodarki narodowej itd.

Kierując się tymi przesłankami, już w listopadzie 1990 r. Uczelnia wystąpiła z wnioskiem o redukcję liczby prowadzonych kierunków studiów do trzech: ekonomiczno-społecznego na Wydziale Ekonomii, organizacji i zarządzania na Wydziale Zarządzania oraz towaroznawstwa na Wydziale Towaroznawstwa. Kierunki te zostały zatwierdzone przez MEN w marcu 1991 r.

W ślad za stanowiskiem Uczelni, w czerwcu 1991 r. Rada Główna Szkolnictwa Wyższego podjęła uchwałę w sprawie kierunków studiów, w myśl której liczba kierunków studiów ekonomicznych została zredukowana do czterech: ekonomia, zarządzanie, informatyka i ekonometria oraz towaroznawstwo. W grudniu 1991 r. Rada Główna ostatecznie rozszerzyła liczbę kierunków studiów ekonomicznych do sześciu: ekonomia: finanse i bankowość: informatyka i ekonometria: międzynarodowe stosunki gospodarcze i polityczne: zarządzanie oraz towaroznawstwo. Jeżeli nawet nie było to rozwiązanie w pełni zgodne z wyobrażeniem władz i pracowników akademickich o strukturze kierunków na uczelni ekonomicznej, uznano to za i tak niewątpliwy sukces w stosunku do stanu uprzedniego. Uznano też, że nie można pozostać biernym wobec biegu wydarzeń i podjęto decyzję o uruchomieniu wszystkich kierunków studiów uchwalonych przez Radę Główną.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>