Koncepcja projektu instytucji

0

Jednym z podstawowych celów, a jednocześnie głównych skutków polityki kontraktowej, była zmiana sytuacji uniwersytetów: podkreślano ich nową rolę jako niezależnych instytucji. W systemie szkolnictwa wyższego, na który oddziałuje wiele różnorodnych nacisków (jako wynik autonomii jednostek dydaktycznych i badawczych, wydziałów, dyscyplin, laboratoriów), spójność instytucjonalna uniwersytetu jest słaba. Polityka umów, stwarzając grupom zarządzającym uniwersytetem możliwości i środki kontrolowania swej organizacji, zachęca do tego, by uniwersytet stał się dojrzałym uczestnikiem w procesie edukacji i badań, pozwala też odżyć koncepcji niezależności uniwersytetów.

Podstawę polityki kontraktowej stanowi tzw. projekt instytucji. Przed jego opracowaniem uniwersytet powinien przygotować zarys propozycji głównych zmian kierunków rozwoju w nadchodzących latach, które są podstawą do negocjowania kontraktu. Ponieważ jest to plan długoterminowy, opierający się na dokładnej ocenie oraz zdefiniowanych strategiach i programach działania, projekt instytucji pozwala uczelni na wybór, samosterowanie, a także szerokie informowanie o swoich zamierzeniach.

Podejście „projektowe” bierze początek w procedurach oceny. Ten rodzaj rygorystycznej i wyczerpującej oceny uniwersytetu jako całości, realizowanej wewnętrznie (przez własny personel uczelni) daje obraz działania instytucji jako całości, pozwala na wykazanie jej silnych i słabych stron, umożliwia pierwszy krok w kierunku „podejścia projektowego”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>