Mechanizmy zapewniania jakości kształcenia na poziomie uczelni

0

Blisko 40% szkół wyższych uczestniczących w badaniu udzieliło twierdzącej odpowiedzi na pytanie, czy w statucie uczelni istnieje zapis o obowiązku bądź o potrzebie dokonywania oceny jakości kształcenia. Analiza treści statutów wskazuje, iż zapis ten polega na delegacji stosownych zaleceń na poziom wydziału, instytutu bądź katedry i najczęściej odnosi się do okresowych ocen nauczycieli akademickich, trybu oraz zasad powoływania właściwych merytorycznie komisji dokonujących takich ocen bądź też do wskazania jednostki czy osoby odpowiedzialnej za przebieg procesu kształcenia. Szczegółowe kryteria i tryb oceny nauczycieli zawierają czasem załączniki do statutów. Przypadki wymieniania w zakresie kompetencji se-

Opracowanie danych ma charakter wstępny, ilościowy. Jesteśmy w dalszym ciągu na etapie gromadzenia kwestionariuszy ankiet, przesyłanych z kolejnych wydziałów i kierunków studiów.

Pełniejsza analiza materiału będzie możliwa w późniejszym terminie. natu „oceniania poziomu kształcenia w uniwersytecie oraz wysłuchiwania opinii przedstawicieli środowisk pozauniwersyteckich w sprawach kształcenia’’ należą raczej do rzadkości. W statutach przeważają sformułowania typu: „Rada instytutu ocenia działalność dydaktyczną jednostek organizacyjnych wchodzących w jego skład”, „Dziekan nadzoruje prawidłowość i jakość procesu dydaktycznego na wydziale”, „Do zadań kierownika katedry należy dbanie o właściwą realizację i poziom zajęć dydaktycznych”, „Do kompetencji rady wydziału należy dokonywanie oceny realizacji procesu dydaktycznego”.

Mechanizmy zapewniania jakości kształcenia na poziomie uczelni cz. II

Według 20 badanych uczelni władze wydziału są obligowane (na podstawie uchwał senatu, rozporządzeń rektora itp.) do składania władzom uczelni sprawozdań i wniosków z przeprowadzonej oceny jakości kształcenia. W większości przypadków forma tych sprawozdań jest dowolna, choć przeważnie obejmują one podobny zakres informacji o charakterze ilościowym: sprawność i terminowość zaliczeń na poszczególnych kierunkach oraz latach studiów. W pięciu uczelniach ocena jakości kształcenia trwa – z krótką przerwą na początku lat dziewięćdziesiątych – od 30 lat. W pozostałych, w których ta zasada obowiązuje, zaczęto ją wprowadzać od 1992 r.

W nielicznych przypadkach mamy do czynienia z uchwałami senatu zobowiązującymi władze wydziałów do oceny zajęć dydaktycznych – czasem wspólnie z samorządem studenckim – na podstawie opinii studentów.

W 27 uczelniach nauczyciele akademiccy uczestniczą w różnego rodzaju kursach (warsztatach, seminariach) doskonalenia umiejętności pedagogicznych. Aktywność tego typu ma przeważnie charakter nieobligatoryjny: jeśli jednak istnieje w tym zakresie jakiś obowiązek, to odnosi się on do asystentów: w kilku statutach uczelnianych sformułowany jest wymóg posiadania przygotowania pedagogicznego przez kandydata na stanowisko asystenta przy zatrudnieniu na czas nieokreślony. W niektórych uczelniach bierze się pod uwagę poziom przygotowania pedagogicznego przy awansach (drogą konkursu) również na wyższe stanowiska.

Z uzyskanych odpowiedzi na otwarte pytanie o specyficzne dla danej szkoły wyższej formy promowania dydaktyki w relacji do innych zadań wynika, iż w tym zakresie pozostawiona jest całkowita swoboda wydziałom i innym jednostkom organizacyjnym uczelni odpowiedzialnym za realizację dydaktyki (katedry, instytuty).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>