Obara Praca dydaktyczna nauczycieli w opinii studentów medycyny

0

Autorzy przedstawiają założenia i zasady badania opinii studentów o pracy dydaktycznej nauczycieli w akademii medycznej. Wyniki badania mogą stanowić podstawę działań zmierzających do podwyższenia jakości kształcenia lekarzy.

Wnioskowanie o jakości kształcenia, oparte na badaniu opinii studentów medycyny, wymaga, zdaniem autorów: 1) określenia zbioru cech pracy dydaktycznej nauczycieli akademickich: 2) wyboru metody badania i skonstruowania odpowiedniego narzędzia badawczego: 3) ustalenia kryteriów oceny: 4) sprecyzowania zasad statystycznej i opisowej prezentacji wyników badań.

W badaniach prowadzonych w Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu autorzy przyjęli następujący zbiór cech istotnych ze względu na jakość kształcenia: 1) znajomość celów kształcenia przez studentów: 2) stopień integracji międzyprzedmiotowej: 3) organizacja treści kształcenia: 4) problemowe ujęcie treści kształcenia: 5) dominujący rodzaj czynności dydaktycznych: 6) wykorzystanie czasu zajęć:

– stosowanie środków dydaktycznych: 8) umiejętność nauczania czynności praktycznych:

– umiejętność nauczania czynności klinicznych – związanych z profilaktyką, rozpoznawaniem i terapią chorób: 10) obiektywizm kontroli osiągnięć studentów:

– zainteresowanie studentów przedmiotem kształcenia. Przedstawili także przyjęty przez nich sposób konstruowania kwestionariusza oraz zasady analiz/ statystycznej i prezentacji wyników badania opinii studentów.

Obara Praca dydaktyczna nauczycieli w opinii studentów medycyny cz. II

Badanie opinii studentów o pracy dydaktycznej nauczycieli jest elementem składowym postulowanego systemu oceny jakości kształcenia w akademii medycznej, oprócz okresowej oceny tej pracy, dokonywanej przez kierownictwo uczelni czy kierowników jednostek organizacyjnych. Studenci – jako partnerzy nauczycieli akademickich w procesie kształcenia – coraz częściej domagają się przyznania im możliwości wpływu na jakość zajęć dydaktycznych przez wyrażanie opinii o pracy nauczycieli. Pośrednio zabiegają zatem o uzyskanie wpływu na dobór i selekcję kadry dydaktycznej uczelni, podczas gdy ich realny udział w zarządzaniu akademią ogranicza się obecnie najczęściej do sfery życia kulturalnego i społecznego oraz uczestniczenia przy przydzielaniu stypendiów i nagród. Oceny jakości kształcenia w uczelni medycznej dokonuje się obecnie kilkoma sposobami.

– 1. Przeprowadza się okresowe oceny rozwoju nauczycieli akademickich (np. co rok, dwa lub cztery lata), które obejmują m.in. wyniki pracy dydaktycznej. Oceniającymi są kierownicy jednostek organizacyjnych (zakładów, klinik). Dokonywanie takich ocen ma raczej charakter globalny: oceniając nie bierze się pod uwagę jakiejś szczegółowej procedury, na ogół nie ocenia się też precyzyjnie jakości realizacji jednostkowych form zajęć dydaktycznych prowadzonych przez nauczyciela akademickiego – orzeka się przede wszystkim o ogólnej przydatności do pełnienia funkcji nauczyciela. Wyniki takiej oceny mogą wpływać na dalsze zatrudnienie nauczyciela akademickiego i na przebieg jego kariery zawodowej.

– 2. Hospituje się zajęcia dydaktyczne. Cele, częstotliwość i forma hospitacji zależą od kierownika zespołu dydaktycznego. Z wielu względów hospitacje są rzadko spotykaną formą oceny jakości kształcenia, nie opierają się też na ogół na jakimś standardowym schemacie postępowania.

– 3. Dokonuje się badania wyników kształcenia, np. za pomocą testów przeprowadzanych specjalnie w tym celu w zamierzonej fazie realizacji procesu kształcenia lub po jego zakończeniu. Testowe ocenianie wyników kształcenia jest dość często spotykane w uczelniach medycznych, jednak ich wykorzystanie w celu podnoszenia jakości kształcenia wydaje się rzadkie.

– 4. Odwołuje się do opinii studentów o zajęciach dydaktycznych z danego przedmiotu. W tym przypadku najczęściej stosuje się kwestionariusze opracowane przez samych nauczycieli na ich własny użytek bądź na użytek przedmiotowego zespołu dydaktycznego. Takie badania opinii są często niesystematyczne i pojawiają się wówczas, gdy nauczyciel lub grupa nauczycieli są zainteresowani doskonaleniem własnego warsztatu pracy. Stopień poprawności konstrukcji kwestionariuszy, sposób przeprowadzenia badania opinii oraz opracowania uzyskanych wyników bywa zróżnicowany: decyduje to o rzeczywistej przydatności wyników badania opinii studentów w działaniach zmierzających do poprawy jakości kształcenia. W przypadku badań nauczycielskich w uczelni mogą funkcjonować równocześnie rozmaite techniki badania opinii, o różnym stopniu poprawności i odmiennie ukierunkowane, a opinie dotyczą tylko niektórych nauczanych przedmiotów. Sporadycznie zdarza się, że badanie opinii własnego środowiska o zajęciach dydaktycznych przeprowadzają sami studenci (samorządy uczelniane).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>