Systemowe przesłanki zapewnienia jakości cz. II

0

Wymienione czynniki ograniczają swobodę decyzji, zmuszając do rozstrzygnięć kadrowych, programowych, lokalowych i materialnych, mających charakter kompromisowy ze względu na potrzeby różnych rodzajów studiów. Oznacza to konieczność przyjęcia tezy o wzajemnej konkurencyjności wymagań, których spełnienie gwarantowałoby jakość w ramach poszczególnych rodzajów studiów traktowanych w sposób indywidualny.

Autorzy niniejszego artykułu reprezentują pogląd, że w instytucjach prowadzących studia wieloopcjonalne zachodzi konieczność nadania priorytetu jakości dyplomowi magisterskiemu. To właśnie przyjęcie tego priorytetu i wymaganie utrzymania jakości dyplomu magisterskiego stanowią istotne przesłanki na rzecz wprowadzania modelu określonego jako „elastyczny Y” tam, gdzie realizowane jest przejście od kształcenia elitarnego do kształcenia bardziej masowego, a zatem z konieczności wieloopcjonalnego. Dotyczy to zwłaszcza wprowadzania dziennych studiów zawodowych obok kształcenia magisterskiego na tym samym wydziale autonomicznej szkoły wyższej (Wożnicki 1994a). Jest bardzo prawdopodobne, że priorytet nadany kształceniu magisterskiemu, gdyby funkcjonował w warunkach modelu studiów H (studia zawodowe i magisterskie prowadzone osobno od pierwszego semestru), musiałyby ze swej natury prowadzić do nierównowagi w zakresie jakości dyplomu magisterskiego i dyplomu zawodowego, ponieważ studia zawodowe od samego początku traktowane byłyby jako „gorsze”. Ze względu na relatywnie długi okres studiów wspólnych, wada ta nie występuje w systemie, o którym mowa w niniejszym artykule. I ta właśnie cecha elastycznego systemu studiów dwustopniowych stanowi istotną, strukturalną przesłankę na rzecz jakości studiów i – co za tym idzie – jakości wydawanych dyplomów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>