Systemowe przesłanki zapewnienia jakości

0

W warunkach rosnącej konkurencji na rynku usług edukacyjnych odpowiednie traktowanie problemu jakości stanowi obecnie w wielu krajach istotny element funkcjonowania systemu kształcenia w instytucjach akademickich i przedmiot zainteresowania coraz większej liczby osób odpowiedzialnych za kształtowanie strategii rozwoju szkolnictwa wyższego (Green, Harvey 1993: Wnuk-Lipińska 1993).

Jest oczywiste, że na jakość kształcenia w szkole wyższej znaczący wpływ ma jakość kadry oraz materialne warunki kształcenia, w tym baza lokalowa oraz wyposażenie laboratoriów dydaktycznych i bibliotek, a także stopień przygotowania studentów do sprostania wymaganiom programowym. Oprócz wymienionych czynników duże znaczenie mają jednak również systemowe uwarunkowania jakości, na które składają się przesłanki o charakterze organizacyjnym, strukturalnym, funkcjonalnym i programowym.

Rozpatrywanie zagadnień jakości w elastycznym systemie studiów przedstawionym w niniejszym artykule wymaga przedyskutowania na wstępie problemu hierarchii priorytetów na tle opcji stwarzanych w tym systemie. O ile w ramach jednolitych studiów magisterskich w oczywisty sposób z priorytetu jakości korzysta dyplom magisterski, o tyle w przypadku studiów o większej liczbie „wyjść”, a tym samym o zróżnicowanych rodzajach certyfikatów wydawanych absolwentom, sprawa wymaga rozstrzygnięcia. Można by wprawdzie próbować bronić tezy o niesprzeczności równoczesnego priorytetu dla wszystkich rodzajów dyplomów, tak jak można by to czynić w przypadku fabryki wytwarzającej różne rodzaje produktów i dbającej w równym stopniu o ich jakość. Wydaje się jednak, że taka teza jest nie do zaakceptowania ze względu na specyficzne uwarunkowania w procesie „produkcyjnym” w instytucji akademickiej świadczącej usługi edukacyjne. Wśród tych uwarunkowań można wymienić:

– brak pełnej dostępności wysoko kwalifikowanej kadry akademickiej o pożądanym profilu merytorycznym:

– nieuchronność zaistnienia, ze względów realizacyjnych, nadmiaru – z punktu widzenia koncepcji kształcenia – programowych powiązań między poszczególnymi rodzajami studiów, co zawęża „swobodę manewru” w kształtowaniu i realizacji programów studiów:

– ograniczoność zasobów materialnych i funkcjonowanie na granicy ich pożądanej dostępności przy braku elastyczności w tym zakresie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>