Category Szkolnictwo Wyższe

Bariery w zakresie standaryzacji

0

Zgodnie z decyzją Senatu SGH, w Studium Podstawowym wprowadzona została reguła standaryzacji programów przedmiotów, a w ślad za tym zasada standardowych egzaminów. Program standardowy ma obejmować 70-80% zakresu przedmiotu, a pozostałe 20-30% jest do dyspozycji wykładowcy. Ustalenia dotyczące obu standardów są w gestii koordynatorów. W praktyce jednak przyjmowane są trzy rozwiązania, znacznie od siebie odbiegające:

dalej

Stopień satysfakcji z wizytacji

0

Najistotniejszą różnicą, która zwróciła naszą uwagę, jest stosunkowo niska ocena wizytacji na uniwersytetach, zarówno w porównaniu ze stopniem satysfakcji z innych elementów oceny jakości, jak i w aspekcie wyższych ocen, jakie uzyskiwały wizytacje w sektorze nieuni- wersyteckim (tabela 5). Analiza ocen przyznawanych w różnych dziedzinach wskazuje, że owe krytyczne poglądy na temat wizytacji były częściowo wynikiem negatywnych ocen (5,6) jakie przyznali zespołom wizytatorów przedstawiciele kierunków studiów lingwistycznych i kulturowych. Wyrażali oni niezadowolenie z połączenia bardzo różnych kierunków studiów i poddania ich łącznej ocenie przez zespoły wizytujące. Dalsze analizy wykazały, że reprezentanci kierunków studiów z obu sektorów mają bardziej pozytywny stosunek do zespołu wizytatorów, jeśli istniała wcześniej tradycja przeprowadzania oceny.

dalej

Ocena okresowa nauczycieli akademickich

0

Nauczyciele akademiccy zatrudnieni w uczelni podlegają okresowym ocenom10. Ocena – w założeniach – ma motywować do lepszej pracy i do rozwoju zawodowego, a także dostarczać udokumentowanego i porównywalnego materiału informacyjnego o działalności zawodowej pracowników na potrzeby polityki kadrowej (dobór, zwolnienia, awanse w hierarchii służbowej). Podstawą oceny jest przydatność pracownika dla uczelni w realizacji jej zadań strategicznych, głównym kryterium zaś – wartość tworzonej wiedzy (szeroko rozumiana jakość publikacji), co m.in. pozwala uczelni osiągać dobre wyniki w rankingach.

dalej

JAKOŚĆ W POLSKICH SZKOŁACH WYŻSZYCH CZ. IV

0

Rada Główna w swojej pracy przyjęła założenie, że opiniując wnioski w sprawie otwarcia nowych uczelni będzie się kierować jedynie zasadami merytorycznymi. Nie stawiamy natomiast pytań dotyczących np. sensowności otworzenia w Warszawie dziesiątej szkoły biznesu. My nie uprawiamy polityki edukacyjnej.

dalej

Obara Praca dydaktyczna nauczycieli w opinii studentów medycyny

0

Autorzy przedstawiają założenia i zasady badania opinii studentów o pracy dydaktycznej nauczycieli w akademii medycznej. Wyniki badania mogą stanowić podstawę działań zmierzających do podwyższenia jakości kształcenia lekarzy.

dalej

Oceny wewnętrzne i samoocena

0

Biorąc pod uwagę wszystkie ważne odpowiedzi4 na kwestionariusz, 95% przedstawicieli kierunków studiów sektora uniwersyteckiego wskazuje, że w obrębie organizacji uczelnianej jest prowadzona działalność nakierowana na problemy jakości kształcenia. W większości przypadków (64%) działalność ta obejmuje procedurę VSNU (samoocenę i/lub wizytacje). 69% kierunków studiów wskazuje jednak, że już przed wprowadzeniem procedury VSNU istniały pewne formy oceny, związane na ogól z tradycją danego ośrodka, Sytuacje wyjątkowe, takie jak zmniejszanie budżetu przez rząd czy trudności absolwentów ze znalezieniem pracy (bezrobocie), nie były często wymieniane jako motywy oceny. Przeprowadzane uprzednio oceny dotyczyły głównie kierunku studiów jako całości (67%) lub dużych części składowych (kilku lat) tego kierunku (19%). Jeśli zatem chodzi o zakres, można je porównać z procesem samooceny. W ponad 80% przypadków badanych kierunków studiów dane pochodzące z wcześniej dokonywanych ocen własnych instytucji można wykorzystać (w części lub w całości) do samooceny przygotowywanej dla VSNU.

dalej

Jeszcze raz o kierunkach studiów i o tzw. minimach programowych

0

Jak już wspomniałem, w roku 1990 Akademia Ekonomiczna w Poznaniu wystąpiła do Ministerstwa Edukacji Narodowej z wnioskiem o redukcję liczby kierunków studiów do trzech: ekonomii, zarządzania i towaroznawstwa. Ostatecznie, po kolejnych korektach, Rada Główna Szkolnictwa Wyższego zatwierdziła sześć kierunków studiów ekonomicznych: ekonomia: finanse i bankowość: informatyka i ekonometria: zarządzanie i marketing: międzynarodowe stosunki gospodarcze i polityczne oraz towaroznawstwo: co do dnia dzisiejszego budzi kontrowersje i namiętne dyskusje w środowisku akademickim. Historia kołem się toczy i w chwili, gdy zespół ekspertów powołany przez Ministra Edukacji Narodowej ostatecznie opracował projekt tzw. minimum programowego dla zatwierdzonych przez Radę Główną sześciu kierunków studiów ekonomicznych, tenże zespół podjął się z własnej inicjatywy przygotowania alternatywnego projektu minimum programowego dla dwóch kierunków studiów ekonomicznych: ekonomii i zarządzania (business administration), przy zachowaniu w nie zmienionej postaci minimum programowego dla kierunku towaroznawstwa.

dalej

Zbiór istotnych cech pracy dydaktycznej nauczycieli cz. II

0

W badaniach własnych w odniesieniu do Wydziału Lekarskiego przyjęto zbiór 15 cech pracy dydaktycznej nauczycieli. Tworząc wyjściową wersję zbioru cech wzięto pod uwagę m.in. „Kwestionariusz do badania opinii studentów o zajęciach dydaktycznych” K. Kruszewskiego (1973). Przyjęty obecnie zbiór obejmuje następujące cechy pracy dydaktycznej nauczycieli:

dalej

Ocena instytucji czy kierunków studiów?

0

Przygotowując system zewnętrznej oceny jakości (EQA) trzeba podjąć kilka decyzji. Jedną z nich jest określenie, jakiego poziomu instytucjonalnego ocena ta ma dotyczyć. Zależy to od celu, jakiemu ma ona służyć: czy jest potrzebna po to, aby dana instytucja uzyskała akredytację? Czy też po to, żeby sprawdzić, czy zapewnia się odpowiednią jakość kształcenia? Albo też: gdy chcemy głębiej przeanalizować organizację danej instytucji, czy potrzebni nam są eksperci, by ocenili programy nauczania lub programy badawcze? Jest oczywiste, źe każdy wybór ma i dobre, i złe strony.

dalej

Trudności i zagrożenia procesu oceniania

0

Problemy oceniania budzą wiele wątpliwości, nie tylko w Polsce. Interesujące wyniki analizy trudności i zagrożeń dla procesu ewaluacji na poziomie uczelni przedstawiło trzech amerykańskich autorów (Romney, Bogen, Spacek 1989). Wydają się one na tyle uniwersalne, że warto przytoczyć najważniejsze z nich.

dalej